พุทธมนต์

บทกรวดน้ำ

Kruat Nam (ยะถา...สัพพี)
บทนี้สวดพร้อมกับการกรวดน้ำหลังทำบุญ เพื่ออุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้แก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว เหมาะสวดต่อท้ายทุกครั้งหลังทำบุญหรือทำความดี
ยะถา วาริวะหา ปูรา ปะริปูเรนติ สาคะรัง
เอวะเมวะ อิโต ทินนัง เปตานัง อุปะกัปปะติ
ห้วงน้ำที่เต็มเปี่ยมย่อมไหลไปยังทะเลจนเต็มได้ฉันใด ทานที่ถวายอุทิศไปจากที่นี้ ย่อมสำเร็จประโยชน์แก่ผู้ล่วงลับไปแล้วได้ฉันนั้น
อิจฉิตัง ปัตถิตัง ตุมหัง ขิปปะเมวะ สะมิชฌะตุ
สัพเพ ปูเรนตุ สังกัปปา จันโท ปัณณะระโส ยะถา
มะณิ โชติระโส ยะถา
ขอให้สิ่งที่ท่านทั้งหลายปรารถนาและมุ่งหวังไว้ จงสำเร็จโดยเร็วพลัน ขอความดำริทั้งปวงจงเต็มเปี่ยม ดุจพระจันทร์วันเพ็ญ และดุจแก้วมณีที่ส่องแสงสว่างไสว
สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ
มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน
จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง
ขออุปัทวะทั้งปวงจงบำราศไป ขอโรคทั้งปวงจงพินาศไป ขออันตรายจงอย่ามีแก่ท่าน ขอท่านจงเป็นผู้มีความสุข มีอายุยืนยาว — ธรรม 4 ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเจริญแก่ผู้มีปกติกราบไหว้และอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่เป็นนิตย์

ความหมายโดยรวม

บทกรวดน้ำใช้ภาพเปรียบเทียบง่ายๆ แต่ทรงพลัง — น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลย่อมถึงทะเลได้เสมอ เช่นเดียวกับบุญที่อุทิศออกไปด้วยใจบริสุทธิ์ ย่อมส่งถึงผู้รับได้ไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่ใด เป็นบทที่เตือนใจว่าการทำบุญไม่ได้จบที่ตัวเราคนเดียว แต่แผ่ขยายออกไปถึงผู้อื่นได้เสมอ